Weekoverzicht
Even een terugblik op mijn week. Je vergeet zó snel wat er allemaal gebeurt. Tot je even terugdenkt en denkt: oh ja… dát was ook nog. En dát. En eigenlijk was het best veel.
Tegels & trots
Eindelijk is mijn houten steigertafel betegeld. Ik ben er echt blij mee.
Ik weet dat dit officieel het moment is waarop je volwassen wordt: niet blij worden van een feestje of een nieuwe outfit, maar van tegels op een tafel. Het is zover. Ik ben die persoon geworden. 😂
Foto volgt.
File-avontuur
De A1 is dicht. Dus ik mag kiezen: aansluiten in de file op de A27 of binnendoor.
Ik koos voor binnendoor. Een keuze waar ik nog steeds over nadenk.
Ongeveer 894 drempels, iedereen kwam van rechts en mijn blaas besloot ook gezellig mee te doen. Ik heb nog nooit zoveel vertrouwen gehad in mijn eigen inschattingsvermogen… en het daarna zo snel verloren.
Die route is officieel afgekeurd.
Warm weer & de eeuwige eetvraag
Met dit warme weer blijft eten bedenken ook een uitdaging.
Elke dag weer dezelfde vraag: wat eten we?
Ik wacht nog steeds op het moment dat iemand zegt: “Ik heb het bedacht en ik heb het ook al gehaald.”
Tot nu toe gebeurt dat vooral in mijn fantasie. In werkelijkheid sta ik gewoon weer voor de koelkast alsof daar ineens een maaltijd uit komt rollen.
Werk & coaching
Ik had een training op mijn werk en ik mag gaan coachen.
Daar word ik dus echt heel blij van. Dat ze vertrouwen in mij hebben vind ik supermooi.
Dat ik nu ook geacht word om anderen te helpen terwijl ik zelf soms nog zoek naar de handleiding van mezelf… dat is dan weer een klein detail. 😉
Momentje van: ik ben er klaar mee
Er was ook zo’n moment dat ik dacht: volgens mij heb ik gewoon vakantie nodig.
Ik zag het echt even niet meer. Mijn hoofd had de stekker er alvast uitgetrokken en was blijkbaar al op vakantie zonder mij.
Ik was nog nooit zo blij om naar huis te gaan. Eenmaal thuis heb ik geen boe of bah meer gezegd.
Ze vonden me thuis opvallend rustig. Misschien moet ik dit vaker doen. Gewoon zwijgend op de bank zitten en het verkopen als “ontspanning”. 😅
Vakantiestress
En dan de jaarlijkse vakantiestress.
Elk jaar denk ik: dit keer krijg ik alles af voordat ik wegga. Elk jaar geloof ik dat ook nog serieus.
Je zou denken dat ik inmiddels mijn eigen patroon herken, maar nee hoor. Mijn optimisme wint het iedere keer weer van mijn geheugen.
Mijn to-do lijst gaat dus gewoon gezellig mee op vakantie. Die heeft tenslotte ook vakantie verdiend.
Eindstand
Al met al weer een prima week.
Een week vol drempels, tegels, keuzes die achteraf minder slim waren en een hoofd dat alvast vrij heeft genomen.
Nu alleen mijn lichaam nog overtuigen dat vakantie er niet voor niets is. 🤪
Adios, adio storyofmylife die haar week herbeleefd als momandwife
Plaats een reactie