Luisteren (maar alleen als ik er zin in heb)
Welkom bij Chaos & Confessies.
De rubriek waarin ik toegeef dat ik het leven echt niet onder controle heb… maar wel een mening. Altijd. Vooral dat laatste.
Er is dus tegen mij gezegd:
“Als je nou eens gewoon naar mij luistert, wordt het voor iedereen beter.”
Pardon?
Voor iedereen?
Wie is iedereen? Hebben we een groepsapp waar ik niet in zit?
Kijk… ik luister heus wel.
Alleen… selectief.
En soms vertraagd.
En meestal pas als ik zelf heb bedacht dat het een goed idee was.
Dus ja… technisch gezien luister ik.
Alleen niet op commando.
Want er zit dus een verschil tussen:
Luisteren en Gehoorzamen alsof ik een golden retriever ben met issues
En spoiler: ik ben geen van beide.
Het mooiste vind ik nog:
“Toen je wél luisterde, ging het beter.”
Ah ja. Dat ene moment in 2017 waarschijnlijk.
Weet je wat het is?
Ik ga niet ineens veranderen omdat iemand vindt dat dat “beter voor iedereen” is.
Ik verander alleen als ík er zelf achter kom dat ik irritant ben.
En geloof me… dat moment komt vanzelf.
Meestal om 02:00 ’s nachts.
In bed.
Wanneer ik ineens ALLES opnieuw ga analyseren.
Dus ja, ik luister.
Maar wel op mijn eigen tempo.
Met mijn eigen drama.
En een kleine vertraging van gemiddeld 3 tot 5 werkdagen.
Confessie:
Ik hoor echt alles wat je zegt.
Ik doe er alleen niet altijd iets mee.
Groetjes.
Tot de volgende Chaos & Confessie.
Waarin ik waarschijnlijk weer ontdek dat ik tóch een beetje het probleem ben.
Maar laten we dat nog even ontkennen.
Adios, adio storyofmylife met een confessie als momandwife
Story of mylife as mom and wife 
Plaats een reactie