Sjakie aka Ajax!

Elke dag mis ik je nog steeds. Er gaat geen dag voorbij dat ik je niet mis. Soms praat ik tegen je. “ hey Sjakie hoe gaat het met je?

Natuurlijk zeg je niks terug maar dat deed je ook niet toen je er nog was. Voor mij voelt het fijn en heb ik het gevoel dat je er toch nog een beetje bent.

Hamsters en hun veel te korte tijd op de wereld!

Hamsters worden niet oud. Dat wist ik. Mijn kinderen wilde dolgraag een hamster en beloofde er voor te zorgen. Maar ja je weet hoe het met kinderen gaat. De eerste tijd is het leuk maar daarna hebben ze geen tijd meer. Druk met van alles behalve met de hamster.

Ook ik was er ingetuind. Ik vind het niet nodig omdat mijn kids ineens geen tijd meer hadden dat dat beestje verwaarloosd word dus moeders zat elke dag met dat kleine frummeltje op schoot.

Ik vind dat helemaal niet erg. Ik hou van dieren en heb er het liefst een hele boel.

Sjakie was heel erg tam. In het begin beet hij nog wel maar na verloop van tijd helemaal niet meer. Je kon alles met hem doen. Hij zat alleen niet stil. Dus even rustig met Sjaak op de bank zitten is er niet bij.

Wassen, poetsen…

Hij was altijd druk met zichzelf wassen en poetsen en wassen en poetsen. Soms zat hij in m’n broekspijp want dat was lekker knus en dan kon hij ook lekker zichzelf helemaal schoonmaken. Ik voelde hem dan kriebelen op m’n been en uiteindelijk viel hij dan in slaap.

We hebben zoveel lol gehad hè Sjaak. Wat een avonturen hebben wij samen beleefd. Ik geloof best dat je zo nu en dan dacht” daar heb je die mafkees weer”

Toen werd je 2 jaar. Ik dacht slik, het kan nu elk moment gebeuren. Ik heb al een aantal keren gestaan bij de kooi zo van hij komt niet als ik hem roep. Leeft hij nog wel? Elke keer gelukkig wel.

Zo werd hij 2 jaar en een paar maanden en kom ik op de verjaardag van mijn vader thuis

Slik… Sjakie is dood…

Ik roep Sjakie. Hij komt altijd als ik hem roep maar hij komt niet…. Nog een keer roepen, ik doe van alles om zijn aandacht te trekken maar hij komt niet. De angst bekruipt me. Nee hè, nee hè, hij is toch niet dood,

Ik til z’n huisjes op en ja hoor daar ligt Sjakie heel mooi opgerold heel vredig maar wel dood! Vreselijk wat ben ik verdrietig. Ik roep “ Sjakie is dood …. M’n vriend komt naar beneden en pakt mij vast. Sjakie is dood hij is dood snik ik….ik laat het zien.

Ik laat hem in z’n huisje liggen en leg wat nest materiaal over hem heen zodat hij het niet koud heeft. De volgende dag gaan we Sjakie begraven. Ik zoek een moooie doos en leg daar lekker een zacht bedje in. Zo dat Sjakie lekker zacht ligt en het niet koud kan krijgen.

Afscheid nemen…

Ik kan geen afscheid van hem nemen. Ik hou hem vast ik praat tegen hem en huil. Dat zo een klein frummeltje ( je past in m’n hand) mij zo verdrietig kan maken. Ik moet hem toch laten gaan en leg hem in z’n doosje, deksel dicht en Sjakie word begraven.

Ik zal je nooit vergeten Sjakie.

Nog steeds als ik bij z’n grafje ben zeg ik “ hey Sjakie hoe is het met je “ ik sta geregeld stil als ik er naast sta en of ik kijk er na of ga er heen. We hadden echt een mooie band samen. Zelfs de dierenarts zei dat je de liefste hamster van de wereld was. Ze konden alles met je doen en dat was je ook.

Mijn liefste Sjakie! De liefste van de hele wereld.

Adios, adio storyofmylife maar ook een intens verdrietige momandwife