#bloganuary dag 10
Beschrijf een object waar ik in mn jeugd heel erg aan gehecht was?

Ik heb niet echt een object waar ik vreselijk aan gehecht was, ik weet nog wel dat ik zo een gele walkman had van sony. Oeps zo oud ben ik al. Dan nam je met je cassetterecorder de top 40 op. Ik kreeg het nooit voor elkaar om muziek te hebben zonder praten tussendoor. Dat was best een dingetje om dat goed te krijgen maar of ik daar zo vresedlijk aan gehecht was. Dit kan ik me niet herinneren.
Wat ik me nog wel kan herinneren waar ik vreselijk aan gehecht was was mijn eigen pony ;Sunny. Mijn eigen pony, ze was zo lief. Als ik de stal in liep en ik riep haar dan begon ze te hinniken, zo leuk!
Ik reed wedstrijden dresuur en springen,, ponykamp heb ik ook met haar gedaan en in de vakanties elke dag naar de manege.

Maar op een dag was er iemand die haar wilde kopen en ik moest wel want ik was inmiddels zo groot geworden dat ik bijna mee kon lopen. Wat verschrikkelijk vond ik dat. Als ik daar nu nog aan denk dan voel ik de pijn nog in mn hart. Het meisje wat haar kocht is wel de rest van Sunny haar leven haar eigenaar geweest. Gelukkig. Dat meisje was ook heel lief voor Sunny. Een paar jaar geleden heb ik gehoord dat Sunny inmiddels is overleden door ouderdom. Ze heeft een heel mooi leven gehad. Haar laatste periode heeft ze in een soort paarden bejaardentehuis gestaan. Doet mij goed om dat te horen.
Ik heb nadat ik Sunny moest verkopen nooit meer paardgereden. Ik had en heb nog steeds geen behoefte daar aan. Dus als je vraagt waar ik echt heel erg aan gehecht was dan is dit echt de nummer 1. Geen object maar wel een pony.
Wat er met mijn walkman is gebeurd? Geen idee. Die zal wel weggegooid zijn omdat die stuk was……..
Adios, adio storyofmylife als terugdenkende aan haar jeugd als momandwife

Plaats een reactie